ตอนที่ 2 สัญญาใต้ต้นซากุระ

ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนเป็นสีส้มอมชมพู เมฆก้อนเล็ก ๆ ลอยเอื่อยอยู่บนขอบฟ้า ราวกับภาพวาดที่ใครสักคนตั้งใจแต่งแต้มไว้ให้ดูเป็นของขวัญ

ทุกอย่างดูเหมือนจะจบลงด้วยดี แต่ลึก ๆ แล้ว อีซอยอนรู้ดีว่านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของเรื่องราวที่ใหญ่กว่านั้นมาก

อีซอยอนเผลอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว ความรู้สึกแปลก ๆ ก่อตัวขึ้นในอก มันไม่ใช่ความกลัว แต่เป็นความตื่นเต้นที่ไม่ได้สัมผัสมานานแสนนาน

บนโต๊ะไม้เก่ามีกระดาษแผ่นหนึ่งวางอยู่ ลายมือบนนั้นคุ้นตาอย่างประหลาด ราวกับว่าเคยเห็นมาก่อนในความฝันสักครั้ง

ตลอดทางที่เดินกลับ อีซอยอนนึกย้อนถึงคำพูดเมื่อครู่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า บางทีคำตอบที่ตามหาอาจอยู่ใกล้กว่าที่คิดมาตลอดก็ได้

“ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป เราต้องคิดแผนใหม่แล้วล่ะ” เสียงนั้นดังขึ้นเบา ๆ แต่หนักแน่นพอจะทำให้ทุกคนในที่นั้นหันมามอง

ลมเย็นพัดผ่านมาพร้อมกลิ่นฝนจาง ๆ ราวกับธรรมชาติเองก็รู้ว่ากำลังจะมีบางอย่างเปลี่ยนไปตลอดกาล

“เธอแน่ใจเหรอว่าจะทำแบบนั้นจริง ๆ” อีกฝ่ายถามพลางเลิกคิ้ว อีซอยอนพยักหน้าช้า ๆ ไม่มีความลังเลหลงเหลืออยู่ในแววตาอีกแล้ว

เสียงฝีเท้าดังใกล้เข้ามาทีละก้าว ทีละก้าว จนในที่สุดก็หยุดลงตรงหน้าประตูบานเดิม ความเงียบที่ตามมานั้นยาวนานจนแทบได้ยินเสียงหัวใจตัวเอง

เวลาผ่านไปช้าเหมือนถูกยืดออก ทุกวินาทีเต็มไปด้วยความลุ้นระทึก จนกระทั่งเสียงระฆังดังขึ้นทำลายความเงียบลงในที่สุด

แสงแดดยามเช้าลอดผ่านม่านบาง ๆ เข้ามาในห้อง เสียงนกร้องจากที่ไกล ๆ ทำให้บรรยากาศดูสงบเกินกว่าจะเชื่อได้ว่าเมื่อวานเพิ่งเกิดเรื่องวุ่นวายขึ้น