ตอนที่ 2 เสียงกระซิบจากเงา

เสียงฝีเท้าดังใกล้เข้ามาทีละก้าว ทีละก้าว จนในที่สุดก็หยุดลงตรงหน้าประตูบานเดิม ความเงียบที่ตามมานั้นยาวนานจนแทบได้ยินเสียงหัวใจตัวเอง

แสงแดดยามเช้าลอดผ่านม่านบาง ๆ เข้ามาในห้อง เสียงนกร้องจากที่ไกล ๆ ทำให้บรรยากาศดูสงบเกินกว่าจะเชื่อได้ว่าเมื่อวานเพิ่งเกิดเรื่องวุ่นวายขึ้น

ลมเย็นพัดผ่านมาพร้อมกลิ่นฝนจาง ๆ ราวกับธรรมชาติเองก็รู้ว่ากำลังจะมีบางอย่างเปลี่ยนไปตลอดกาล

ตลอดทางที่เดินกลับ ซากุระโกะนึกย้อนถึงคำพูดเมื่อครู่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า บางทีคำตอบที่ตามหาอาจอยู่ใกล้กว่าที่คิดมาตลอดก็ได้

คืนนั้น ซากุระโกะนอนไม่หลับ มองเพดานพลางคิดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมด ก่อนจะตัดสินใจบางอย่างที่จะเปลี่ยนทุกอย่างหลังจากนี้

เวลาผ่านไปช้าเหมือนถูกยืดออก ทุกวินาทีเต็มไปด้วยความลุ้นระทึก จนกระทั่งเสียงระฆังดังขึ้นทำลายความเงียบลงในที่สุด

ซากุระโกะสูดหายใจลึก พยายามเรียบเรียงความคิดที่ตีกันยุ่งเหยิงอยู่ในหัว ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วเกินไป เร็วจนไม่มีเวลาให้ตั้งตัว

บนโต๊ะไม้เก่ามีกระดาษแผ่นหนึ่งวางอยู่ ลายมือบนนั้นคุ้นตาอย่างประหลาด ราวกับว่าเคยเห็นมาก่อนในความฝันสักครั้ง

“ไม่ต้องห่วง ครั้งนี้ฉันจะไม่ทำพลาดแน่นอน” ซากุระโกะพูดกับตัวเองเบา ๆ ก่อนจะก้าวออกไปเผชิญหน้ากับสิ่งที่รออยู่ข้างหน้า

“ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป เราต้องคิดแผนใหม่แล้วล่ะ” เสียงนั้นดังขึ้นเบา ๆ แต่หนักแน่นพอจะทำให้ทุกคนในที่นั้นหันมามอง

ทุกอย่างดูเหมือนจะจบลงด้วยดี แต่ลึก ๆ แล้ว ซากุระโกะรู้ดีว่านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของเรื่องราวที่ใหญ่กว่านั้นมาก