ตอนที่ 8 ความลับในกล่องไม้

ซากุระโกะสูดหายใจลึก พยายามเรียบเรียงความคิดที่ตีกันยุ่งเหยิงอยู่ในหัว ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วเกินไป เร็วจนไม่มีเวลาให้ตั้งตัว

เวลาผ่านไปช้าเหมือนถูกยืดออก ทุกวินาทีเต็มไปด้วยความลุ้นระทึก จนกระทั่งเสียงระฆังดังขึ้นทำลายความเงียบลงในที่สุด

เสียงฝีเท้าดังใกล้เข้ามาทีละก้าว ทีละก้าว จนในที่สุดก็หยุดลงตรงหน้าประตูบานเดิม ความเงียบที่ตามมานั้นยาวนานจนแทบได้ยินเสียงหัวใจตัวเอง

“ไม่ต้องห่วง ครั้งนี้ฉันจะไม่ทำพลาดแน่นอน” ซากุระโกะพูดกับตัวเองเบา ๆ ก่อนจะก้าวออกไปเผชิญหน้ากับสิ่งที่รออยู่ข้างหน้า

บนโต๊ะไม้เก่ามีกระดาษแผ่นหนึ่งวางอยู่ ลายมือบนนั้นคุ้นตาอย่างประหลาด ราวกับว่าเคยเห็นมาก่อนในความฝันสักครั้ง

ตลอดทางที่เดินกลับ ซากุระโกะนึกย้อนถึงคำพูดเมื่อครู่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า บางทีคำตอบที่ตามหาอาจอยู่ใกล้กว่าที่คิดมาตลอดก็ได้

ซากุระโกะเผลอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว ความรู้สึกแปลก ๆ ก่อตัวขึ้นในอก มันไม่ใช่ความกลัว แต่เป็นความตื่นเต้นที่ไม่ได้สัมผัสมานานแสนนาน

ลมเย็นพัดผ่านมาพร้อมกลิ่นฝนจาง ๆ ราวกับธรรมชาติเองก็รู้ว่ากำลังจะมีบางอย่างเปลี่ยนไปตลอดกาล

ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนเป็นสีส้มอมชมพู เมฆก้อนเล็ก ๆ ลอยเอื่อยอยู่บนขอบฟ้า ราวกับภาพวาดที่ใครสักคนตั้งใจแต่งแต้มไว้ให้ดูเป็นของขวัญ

ทุกอย่างดูเหมือนจะจบลงด้วยดี แต่ลึก ๆ แล้ว ซากุระโกะรู้ดีว่านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของเรื่องราวที่ใหญ่กว่านั้นมาก

คืนนั้น ซากุระโกะนอนไม่หลับ มองเพดานพลางคิดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมด ก่อนจะตัดสินใจบางอย่างที่จะเปลี่ยนทุกอย่างหลังจากนี้