ตอนที่ 10 คืนที่เตาอบดับ

ค่ำวันหนึ่งขณะที่ฮินะกำลังอบขนมล็อตสุดท้าย เปลวไฟในเตาดินเผาก็ลดลงอย่างกะทันหันแล้วดับสนิท เธอลองจุดใหม่หลายครั้งแต่ไม่ติด ตอนแรกเธอคิดว่าเป็นเพราะฟืนชื้น แต่เมื่อตรวจดูก็พบว่าฟืนแห้งสนิททุกท่อน

โมจิเดินวนรอบเตาอย่างกระสับกระส่าย ขนที่หลังชี้ฟู โทสต์ซ่อนตัวอยู่ใต้ชายผ้ากันเปื้อนของฮินะ ส่วนทอร์ฮาร์ทกับไรเลนที่นั่งอยู่ก็ลุกขึ้นพร้อมกัน ไรเลนยื่นมือแตะที่ปากเตาแล้วขมวดคิ้ว “ไม่ใช่เตาเสีย แต่เป็นไฟที่ถูกเรียกคืน”

“เรียกคืนหรือ” ฮินะถาม เสียงของเธอเริ่มสั่น ไรเลนอธิบายว่าเตาดินเผาเก่าแก่ใบนี้ไม่ใช่เตาธรรมดา มันถูกสร้างขึ้นโดยผู้ดูแลป่าและมีไฟนิรันดร์อาศัยอยู่ภายใน ไฟนั้นจะอยู่กับคนที่เปิดร้านด้วยใจเท่านั้น และหากเจ้าของไม่มั่นใจในตัวเอง ไฟก็จะหลับไป

ฮินะนั่งลงกับพื้นหน้าเตา เธอนึกถึงสัปดาห์แรกที่ไม่มีลูกค้า นึกถึงเสียงกระดิ่งครั้งแรก และนึกถึงทุกคนที่เข้ามาในร้านนี้ เธอวางมือบนผนังเตาที่เย็นเฉียบแล้วพูดเบา ๆ ว่า “ฉันไม่ได้มั่นใจเลยว่าจะทำได้ แต่ฉันอยากทำต่อ เพราะที่นี่คือบ้านของฉัน”

เปลวไฟเล็ก ๆ สีทองลุกขึ้นกลางเตาอย่างช้า ๆ ก่อนจะสว่างขึ้นจนทั่วทั้งห้อง ทุกคนถอนหายใจโล่งอกพร้อมกัน ฮินะยิ้มทั้งน้ำตา แล้วหยิบแป้งขนมที่เหลือเข้าเตาอีกครั้ง คืนนั้นกลิ่นขนมอบหอมไปทั่วทั้งลานหน้าป่า และเป็นกลิ่นที่ทำให้ใครหลายคนนอนหลับสนิทได้เป็นครั้งแรกในรอบหลายเดือน