ตอนที่ 19 การต่อสู้ที่ไม่มีใครถูกทิ้ง

ดาบของผู้เฝ้าประตูฟาดลงมาครั้งแรก และพื้นกระจกแตกเป็นเสี่ยง ๆ บุ๊คซูรับไว้ด้วยโล่ที่ได้รับแต้มจากมินจุนมากที่สุด เขากรีดร้องเสียงดังจนเส้นเลือดที่คอปูด แต่ไม่ถอยแม้ก้าวเดียว ยุนฮาร่ายคาถาพร้อมกันสามชั้นซ้อน ส่วนแทซองยิงทุกนัดตรงไปที่ข้อต่อเกราะ

มินจุนเปิดตาวิเคราะห์ตลอดเวลา แม้ศีรษะจะเริ่มปวดจนตาพร่า เส้นสีเหลืองปรากฏขึ้นหลายสิบเส้นพร้อมกัน บางเส้นเป็นจุดอ่อนจริง บางเส้นเป็นของปลอม ผู้เฝ้าประตูเปลี่ยนท่ากะทันหัน และดาบเล่มใหญ่กวาดผ่านศีรษะของฮานึลไปเพียงเส้นผม เธอร้องขึ้นเสียงสั่น แต่ยังคงยืนรักษาทุกคน

หลายนาทีผ่านไป แต้มสำรองของมินจุนลดลงเรื่อย ๆ ตามที่เขาแบ่งให้เพื่อน ๆ จนเหลือเกือบศูนย์ หน้าต่างสีแดงเตือนเสียงดัง “อันตราย อันตราย ผู้ใช้อาจเสียชีวิต” แต่เขาไม่ได้หยุด เพราะในวินาทีนั้นเขาเห็นเส้นสีเหลืองเส้นเดียวที่สว่างกว่าทุกเส้น มันอยู่ตรงกลางอกเกราะ ใต้รอยร้าวที่ดาบปักไว้

“ทุกคน ตรงกลางอก เดี๋ยวนี้” มินจุนตะโกน แล้วโยนแต้มสุดท้ายทั้งหมดที่เขามีไปให้แทซอง กระสุนนัดเดียวเปล่งแสงสีแดงสว่างจ้าพุ่งทะลุอากาศ ยุนฮาปล่อยคาถาหยุดเวลาเป็นช่วงสั้นที่สุดที่เธอเคยทำ และบุ๊คซูกระโดดขึ้นไปกระแทกโล่เข้าที่ดาบเพื่อบิดมันออกจากเส้นทาง

กระสุนเจาะเข้ากลางอกเกราะดำ ผู้เฝ้าประตูหยุดนิ่งทั้งตัว เสียงดังครืนคล้ายทั้งลานกำลังจะพังทลาย ดวงตาสีแดงดับลงทีละดวง และเสียงสุดท้ายของมันดังขึ้นเบา ๆ “ขอบคุณ” ก่อนที่ร่างทั้งร่างจะสลายเป็นผงสีเงินล่องลอยขึ้นไปยังท้องฟ้าสีดำ มินจุนล้มลงไปบนพื้น ได้ยินเสียงเพื่อนวิ่งเข้ามาล้อมก่อนทุกอย่างจะมืดลง